bacaklarımda karıncalar yürüyor sen yokken..
hareketsiz öylece durağan!
kararın tam içindeyken apansız
sanki yürüyen ben değilim evin içinde
dünya ayaklarımdan hafif kayıyor
benim sensiz hiç ümidim yokken
biriktirdiğim onca harf beynime ok gibi saplanıyor
ve gecenin köründe sevgilim
sensiz bir yudum su içesim gelmiyor..