Nasıl göründüğüme baktım ordan..epey uçsuz bucaksız görünen sınırları olmayan bir sonsuzluk gibi geldi bana
bencilliği ve çocuksuzluğu düşündüm.
kitlenip kaldığım sandalyede bırkac zaman ötesiydi.
ne kadar güçlü olduğumu gördüğümde korktum.
farketseydi eğer diğerleri dünya o zaman oyunların kurguların ve aslında hiç gerçek olmayanların gibi şimdiki gibi de aslında.. tırnaklarım biraz uzadı ve onları kırmızıya batırırken ne de güzel bir tiksinti duydum..ve dünyanın benim için sunduğu herşeyden bir kez daha irkildim..